Boodschappen doen.
Niet het meest leuke karweitje zou je denken. Niets is minder waar als je ze doet bij "mijn" Appie, gelegen in een wat "mindere" buurt als ik het zo oneerbiedig mag zeggen.
De weg er naartoe is al alles behalve saai. Ik werd twee keer bijna aangereden, door een mevrouw op een scootmobiel en door een Opel Kadet, modelletje voor mijn tijd. Eenmaal binnen trof ik een dronken mevrouw, al zwalkend op zoek naar een krat bier terwijl ze uit alle macht probeerde het lege krat dat ze in haar hand had niet te laten vallen.
Een jongen vroeg of hij even aan mijn basilicumplantje mocht ruiken en een man voor mij in de rij zorgde ervoor dat ik mijn neus ook in het basilicumplantje drukte. Douchen? Nee joh, waarom zou je. Ik houd ervan. In mijn Appie is iedereen zoals hij is. Rijk, arm, schoon of vies, je ziet er van alles! Het liefst ging ik de hele dag op het paard bij de ingang zitten. Gewoon kijken naar al die mensen. Puur & eerlijk. En dan stiekem af en toe een muntje in t paard doen. Laat mij maar hobbelen. 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten